Abt geeft tips om op de been te blijven in deze tijd van thuiszitten: 'Blijf niet 'in jezelf''

Voor veel mensen is het huidige gebrek aan sociale activiteiten een zware dobber. Maar voor de monniken op Schiermonnikoog is er de afgelopen weken bijna niets veranderd.

Uiteraard voelen ze het leed dat de coronacrisis teweegbrengt. En ze kunnen de hostie niet meer uitreiken, zelfs niet aan zieken. Aan een leven in afzondering zijn echter ze gewend. Abt Alberic is best bereid tips te geven om op de been te blijven tijdens deze periode van thuiszitten.

1. Heb een dagorde ,,Structuur aanbrengen in de dag is eigenlijk nummer één. Er moet een dagorde zijn, een agenda. Om een basis te hebben en innerlijke balans te krijgen. Op vaste tijden opstaan, boodschappen doen, enzovoort. Dit zorgt ervoor dat je niet te veel meegesleept wordt in de eindeloze stroom van nieuws en gebeurtenissen.’’

2. Bouw stilte in ,,Het is goed om binnen de dagorde ook stille tijd in te bouwen. Het liefst in de ochtend, zodat je een basis hebt voor de dag. Beter nog is ’s ochtends en ’s avonds. Het gaat erom dat je er bewust voor kiest je even los te maken van de gewone gang van zaken. Even innerlijk naast de stromende rivier gaan staan. Voor de één is een minuut al lang, voor de ander is een kwartier goed te doen. Het is een rustpunt van waaruit je het gewone leven weer tegemoet kunt gaan. Als je het ervaren hebt, zul je begrijpen wat het belang ervan is.’’

3. Zoek de verbinding ,,Blijf niet ‘in jezelf’, maar probeer de verbinding te zoeken met de ander. Als je uit rust en stilte handelt, kun je beter zien wat een ander echt nodig heeft. Dat is eigenlijk het ware geluk: dat je werkelijk de ander kunt zien, de vraag kunt horen. En verbinding zoeken kan ook andersom: dat je durft te erkennen dat je behoefte hebt aan contact of iemand die boodschappen voor je doet. Dat je afhankelijk durft te zijn.’’

4. Creëer rituelen ,,Het is een soort viering, waarin je als het ware dank zegt. Wij hebben natuurlijk de gebedsdiensten en de eucharistie. Maar het zou bijvoorbeeld bij de maaltijd kunnen. Dat iedereen gewoon even iets kan zeggen. En dan niet in discussie gaan. Bijvoorbeeld: ‘Het doet mij pijn om te horen dat opa corona heeft.’ Of: ‘Ik ben dankbaar dat we hier kunnen samenleven.’ Iets uitspreken dat je raakt. Dat kan in minder dan vijf minuten. Zo’n ritueel geeft enorm veel kracht. Ook als je het helemaal alleen in stilte doet.’’