Klagende pubers

Ik vind gedichten vaak moeilijk, de taal onbegrijpelijk. Ook na drie keer lezen. Waarom noem je je dichter, als je met woorden afstand schept? Wat is de zin?

De Fries-Groningse dichter Judith Nieken laat zien hoe het ook kan: ‘De wereld zit in zak en as / En kan geen regel meer verdragen / Ik hoor nu zelfs al pubers klagen / Dat vroeger alles beter was.’

Met Theo Danes heeft ze een boekje met coronagedichten uitgegeven. Bescheiden schrijft ze: ‘Niet dat het helpt, zo’n bundeltje gedichten / Een virus slaat er niet voor op de vlucht / En rotberichten blijven rotberichten / Het opent geen theaters of terrassen / Het vormt geen toegangskaartje voor de kroeg / Het levert geen coronavrije klassen/ Misschien alleen een beetje licht en lucht / Het leven is vandaag al zwaar genoeg.’

Licht en lucht. Een verademing. De bundel is te bestellen bij: coronaregels@gmail.com