Zeepaardjes in de Noordzee, hoe bijzonder is dat?

Opvallend nieuws deze week: op de stranden van Ameland, Vlieland en Texel zijn (levende) zeepaardjes gevonden. Maar hoe bijzonder is dat eigenlijk? Die vraag stelden we aan Loran Kleine Schaars, onderzoekmedewerker van het NIOZ (Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee).

Er is nog heel weinig bekend over zeepaardjes (Hippocampus) in de Noordzee en de Waddenzee, er loopt momenteel ook geen onderzoek naar de vissen. Op wetenschappelijke basis kan de onderzoekmedewerker er dus weinig over zeggen. Maar dat het bijzonder is dat er de laatste tijd zoveel aanspoelen, staat wel vast.

,,Ze spoelen op dit moment dagelijks aan’’, vertelt Kleine Schaars (35) van Texel. ,,Een zeepaardje moet zich ergens aan kunnen vasthouden, en de Noordzee is relatief kaal.’’ Dus als het begint te stormen en de zee begint te golven dan kunnen ze zomaar de weg kwijtraken.

Het NIOZ heeft al zo’n 60 jaar twee fuiken uitstaan in de Wadden- en de Noordzee om de visstand te monitoren. Daarin vinden de onderzoekers de laatste jaren ook steeds meer zeepaardjes. ,,Door duikers worden ze de laatste jaren ook meer gezien, het lijkt dus wel om een trend te gaan.’’ Het gaat vooral om kortsnuitzeepaardjes. Dat is één van de twee soorten die hier leven, de andere is het langsnuitzeepaardje. ,,We wisten niet dat er zoveel bij de kust zitten.’’

‘Hoog knuffelgehalte’

,,Zeepaardjes hebben van nature een behoorlijk hoog knuffelgehalte’’, geeft Kleine Schaars aan. Dat zou dan ook een reden kunnen zijn dat er nu zoveel aandacht is voor de gestrande vissen. Want de zeepaardjes zijn niet het enige bijzondere wat gevonden wordt langs de kust. ,,Het gebeurt vaak dat er een bepaalde schelp- of wiersoort aanspoelt. Het is wel voor het eerst in jaren dat er zoveel zeepaardjes aanspoelen, we weten ook niet wanneer het stopt.’’ De meest voor de hand liggende reden is de koude zee, bevestigt hij.

Het gros van de aangespoelde zeepaardjes zal het volgens de onderzoekmedewerker niet redden. ,,Ze zijn vrij kwetsbaar en zwak.’’ Als je er eentje vindt, kun je ze ook beter niet met je handen oppakken. ,,Zeepaardjes zijn familie van zeenaalden.’’ Kort door de bocht: ,,zwemmende breinaalden’’. ,,Ze hebben een tere huid en kunnen daar niet goed tegen.’’

Beter is om een zakje te vullen met zeewater en het beestje mee te nemen naar een zoutwateraquarium. Als de vis is aangesterkt zou hij weer kunnen worden uitgezet in zee. ,,Net als een zeehond.’’