Gerrit Offringa (1943 -2019) kunstenaar in hart, ziel en lichaam

Gerrit Offringa (1943 -2019) kunstenaar in hart, ziel en lichaam. Zo kun je hem het best typeren, altijd bezig te creëren met de meest uiteenlopende natuurlijke materialen.

Geboren op een boerderij bij Drachten als zevende van tien kinderen in een no nonsens sfeer van hard werken en plichtsbesef. Minder geschikt voor het boerenwerk, pakt hij als kind al alle klusjes van timmeren, schilderen en repareren aan. Geen techniek die hem niet boeit, zelfs breien en naaien. Toen het woord circulair nog moest worden uitgevonden werkte hij al met materiaal wat voor het grijpen lag en niets kostte, houtskool uit de kachel, binnenkanten van havermoutpakken, resthout van de duimstokkenfabriek, leem van het land om mannen- en vrouwenkoppen te boetseren, prikkeldraad, kippengaas enz.

Zijn grote voorstellingsvermogen erfde hij van zijn moeder, die met spanning opgebouwde verhalen kon vertellen en van zijn vader het oog voor toepassing van natuurlijke materialen.

Na de vijfjarige HBS volgt hij vanaf 1962 de opleiding aan de kunstacademie Minerva in Groningen, na afronding valt hij in de ‘beruchte’ BKR-regeling. Eerst reist hij vanuit zijn ouderlijke woning naar ateliers in o.a. Wolvega en Groningen, waar hij vaak samen met collega’s werkt en reizen maakt naar Italië. Bij Gerrit blijft het hebben van relaties en geld altijd ondergeschikt aan het zich kunnen ontwikkelen als kunstenaar. Hij heeft rust en stilte nodig om tot goed scheppend werk te komen. Die rust vindt hij in Nes (D) in 1979, waar hij een woning koopt met atelierruimte. Hij ervaart heel snel remmingen in zijn werk door invloeden van buitenaf. Als hij scheppend werkt vergeet hij alles om zich heen.

Hij haalt het maximum uit de meest eenvoudige materialen waar hij zijn beelden van maakt. Niets is voor herhaling vatbaar, elk beeld toont zijn originaliteit. Ze staan vaak op zichzelf , alleen op de wereld, als een solitair mens die staat voor alle mensen, ze stralen vaak eenzaamheid uit en kwetsbaarheid. Niks geen opsmuk, het oorspronkelijke spat er af. Gerrit laat zien wat er mogelijk is tussen oorsprong en einde. Hij leerde vroeger thuis al: want gij zijt stof en tot stof zult gij wederkeren. In zijn diep doorleeft werk is hij een ziener en heeft hij een duidelijke boodschap voor de goede verstaander. Met wat er allemaal uit zijn hoofd en handen komt is hij zijn tijd ver vooruit.

Als je door zijn schilders-oeuvre wandelt blijf je je verbazen over de diversiteit in technieken. Niets gaat hij uit de weg. Hout-, steen- en zeefdrukken, ets, droge naald, grafiek, gravure, sjablonen- en kartondruk, olieverf en aquarel. Bij een heel aantal schilderijen lijkt het of je vanaf een grote hoogte naar de aarde kijkt, je lijkt er boven te zweven. Op de witte doeken zie je vaak ragfijne lijnen en vlakken, dun geschilderd, waarin dan weer verscholen een beeld zit. Net als de beelden uitgevoerd in een grote mate van perfectie. Minder bekend zijn Gerrits werken als dichter en fotograaf, ook een belangrijk onderdeel van zijn oeuvre.

Zijn werk is te zien of gezien geweest in vele musea en galeries in binnen- en buitenland zoals het Groninger Museum (1980), Galerie Tudelu, Rotterdam (1990),Technische Universiteit Eindhoven (1994) Tel Aviv Performing Art Center (2001), Sao Paulo, Brazilië (2005) Museum Smallingerland, Drachten (1996). Beeldengalerij Het Depot te Wageningen verwierf in 2010 een negental beelden, die permanent worden tentoongesteld. Naar aanleiding hiervan verscheen het boek: “Gerrit Offringa, uit stof waar dromen van gemaakt zijn” van de hand van Huub Mous.

Gerrit Offringa , een kunstenaar van mondiaal niveau. Al zijn werk was bezield, psychologisch doorleefd en maatschappijbeschouwend.

Vrijdag 15 maart is hij naar zijn laatste rustplek gebracht, vlak bij zijn atelier, omringd door naaste familie, vrienden en zijn vriendin Ruth Lipschits uit Groningen, zijn steun en toeverlaat vanaf 1983.

Jacob Bijlsma